Budżet Unii Europejskiej po 2020 roku

Decyzje w sprawie następnych wieloletnich ram finansowych (WRF) muszą uwzględniać sposób, w jaki fundusze strukturalne i inwestycyjne Unii Europejskiej poprawiają życie obywateli

 

Celem konferencji Komisji poświęconej następnym WRF, zorganizowanej od 8 do 9 stycznia 2018 roku, było przyspieszenie prac nad projektem budżetu Unii Europejskiej po 2020 roku, który zostanie przedstawiony w maju. Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów Karl-Heinz Lambertz wziął udział w debacie, wyrażając obawy miast i regionów dotyczące ewentualnych cięć środków na politykę spójności, która jest głównym narzędziem inwestycyjnym Europy, i przestrzegając przed niebezpieczeństwem scentralizowanej i podzielonej Europy ignorującej aspekt terytorialny.

 

Karl-Heinz Lambertz zastanawiał się: „czy naprawdę chcemy, by w Europie było mniej szkoleń dla osób poszukujących pracy, mniej infrastruktury na zrównoważony transport, mniej efektywności energetycznej dla mieszkalnictwa socjalnego, mniej internetu szerokopasmowego dla obszarów wiejskich czy też mniej możliwości integracji dla migrantów”. „Jeżeli ma to być rozwiązanie problemu wyznaczania kwadratury koła związanego z dziurą budżetową powstałą w wyniku brexitu i nowych potrzeb finansowych w zakresie obrony, bezpieczeństwa i migracji, to Unia zmierza w niewłaściwym kierunku”.

 

Przewodniczący Komitetu Regionów dodał ponadto, że „dzięki reformom z 2014 r. polityka spójności jest innowacyjnym narzędziem, które przynosi wyniki w zakresie najważniejszych wyzwań obecnych czasów: zatrudnienia, konkurencyjności, zmiany klimatu, energii i internetu szerokopasmowego” oraz że „inwestycje w politykę spójności są inwestycją w obywateli. Ograniczenie polityki spójności zagroziłoby projektowi integracji europejskiej, pogłębiając podziały między Wschodem i Zachodem, Północą i Południem, a także społecznościami miejskimi i wiejskimi”.

 

Obecny także na konferencji Marszałek Wielkopolski Marek Woźniak , sprawozdawca opinii KR-u dotyczącej przyszłości finansów UE , podkreśli ze swej strony: "Potrzebujemy zasadniczej reformy systemu finansowania, która zapewni ambitny budżet. Wskazujemy zatem na potrzebę zniesienia wszelkich rabatów, wprowadzenie nowych zasobów własnych i rozważenie przez państwa członkowskie możliwości zwiększenia składki do budżetu unijnego. Dzięki takim działaniom przyszły budżet UE miałby do dyspozycji większe zasoby finansowe pochodzące z różnych źródeł, co pozwoliłoby na realizację scenariusza 5 "znacznie więcej wspólnych działań".

 

Przewodniczący Komitetu Regionów zachęcił również państwa członkowskie Unii Europejskiej do zapewnienia środków finansowych koniecznych do tego, by sprostać nowym pilnym wyzwaniom w dziedzinie obrony, bezpieczeństwa, polityki społecznej i migracji. Należy między innymi zwiększyć składki krajowe i wyeliminować obecny sprzeciw wobec nowych narzędzi zasobów własnych takich jak podatki od zanieczyszczeń, działalności dużych operatorów internetowych i transakcji finansowych.

 

Wobec zarzutów, że polityka oparta na dotacjach nie jest już potrzebna w Europie, Karl-Heinz Lambertz wskazał na stały spadek inwestycji publicznych w większości państw członkowskich: „ożywienie gospodarki UE jest szansą i zagrożeniem. Jeżeli większość obywateli postrzega ożywienie gospodarcze wyłącznie przez pryzmat doniesień medialnych i danych statystycznych, lecz nie dostrzega go w swym życiu codziennym, ich frustracja doprowadzi do nowej fali populizmu i nacjonalizmu. Musimy inwestować, by wszyscy czerpali korzyści z naszej gospodarki wychodzącej z kryzysu, zarówno w mocniejszych, jak i słabszych państwach członkowskich”.

 

By zachęcić do silniejszej polityki spójności po 2020 r., KR wraz z wiodącymi stowarzyszeniami terytorialnymi Unii Europejskiej zainicjował sojusz #CohesionAlliance, oddolną inicjatywę, do której mogą się przyłączyć wszyscy, którzy uważają, że polityka spójności UE musi być nadal filarem przyszłości UE. Od czasu jego nawiązania w październiku ubiegłego roku sojusz przyciąga każdego dnia nowych sygnatariuszy, w tym władze lokalne i regionalne, stowarzyszenia biznesowe, środowisko akademickie, związki zawodowe i ośrodki analityczne.

 

Więcej informacji o inicjatywach, deklaracjach i stanowisku negocjacyjnym #CohesionAlliance można znaleźć na stronie: http://cohesionalliance.eu .

 



Polecane filmy